Iedereen kent de Provence van de paarse lavendelvelden, maar die bloeien pas hoog in de zomer, samen met de drukte. De vroege lente is een goed bewaard geheim: de amandelbomen bloesemen roze en wit, de bergdorpen zijn nog stil, en op de markten verdring je je niet tussen bussen vol dagjesmensen. Het is de Provence voor wie de massa een stap voor wil zijn.
Dorpen op de heuvels
De geklaste bergdorpen, de villages perchés, zijn het hart van de streek. Gordes, dat als een arendsnest tegen de rots plakt, Roussillon met zijn okerrode gevels, en het afgelegen Sault: in de lente lopen hun straatjes leeg en hoor je vooral het geklater van een dorpsfontein. Parkeer buiten het dorp en klim de steile straatjes te voet op.
- Gordes: het klassieke uitzicht, mooist in het ochtendlicht
- Roussillon: okerrode rotsen en gevels, kleurrijk wandelpad
- Markten: elk dorp heeft zijn vaste marktdag, vraag ernaar
De markt als middelpunt
Het Provençaalse leven draait om de markt. In de lente liggen de kramen vol asperges, verse kruiden, geitenkaas, olijven en honing. Koop er een eenvoudige picknick bij elkaar, een stuk kaas, een baguette, wat tapenade, en zoek een plek met uitzicht. Geen restaurant evenaart die maaltijd in de zon.
Praktisch reizen
Een auto is in de Provence vrijwel onmisbaar; het openbaar vervoer tussen de dorpen is beperkt. De temperaturen zijn in het voorjaar aangenaam overdag maar fris in de avond, en de mistral, de koude noordenwind, kan plots opsteken. Neem een warme laag mee. De lavendel mis je, de rust win je terug.
De Provence in de vroege lente geeft je bloeiende amandelbomen, stille bergdorpen en markten zonder gedrang. Wie het paarse lavendelplaatje even loslaat, ontdekt een zachtere, rustiger streek, precies zoals de Provençalen hem zelf het liefst hebben.